Պաշտոնական էլ. փոստ

(միայն www.e-citizen.am համակարգով ծանուցումների համար)

Տպել

Համայնքներ

Համայնքի մասին

 

ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐ ԲԱԺԻՆԸ ՄՇԱԿՄԱՆ ՓՈՒԼՈՒՄ Է

Տաշիր (Վարչական կենտրոնը ք.Տաշիր)

Մակերես` 403,59կմ2

Բնակչություն` 15865

Բլագոդարնոյե   Դաշտադեմ     Լեռնահովիտ     Կաթնառատ     Մեդովկա      Կրուգլայա Շիշկա       Մեղվահովիտ      Նորամուտ       Նովոսելցովո       Սարատովկա       Գետավան

 Տաշիր բազմաբնակավայր համայնքը կազմավորվել է 2017 թվականի նոյեմբերին «Հայաստանի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի հունիսի 9-ի ՀՀ ՀՕ – 93 - Ն օրենքով: Այն ընդգրկում է ՀՀ Լոռու մարզի նախկին Տաշիր քաղաքային, Բլագոդարնոյե, Դաշտադեմ, Լեռնահովիտ, Կաթնառատ, Մեդովկա, Մեղվահովիտ, Նովոսելցովո, Սարատովկա գյուղական համայնքները:


ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ՏԵՂԵԿՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
ԼՈՌՈՒ ՄԱՐԶԻ ՏԱՇԻՐ ՀԱՄԱՅՆՔԻ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

Համայնքում հաշվառված բնակչությունը՝ 15865 (01.01.2017 թ. դրությամբ)
Համայնքի կենտրոնի հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 52կմ,
Համայնքի կենտրոնի հեռավորությունը մայրաքաղաքից՝ 163կմ,
Համայնքի կենտրոնի բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1500 մետր,
Համայնքի վարչական տարածքը՝ 40359,04 հա։

Տաշիր
Բնակչությունը` 11489,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 52 կմ,
Հեռավորությունը մայրաքաղաքից՝ 163 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1500 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը` 3630:
Տաշիր քաղաքը (նախկինում Վորոնցովկա, Կալինինո) Տաշիր համայնքի կենտրոնն է: Եղել է նախկին Կալինինոյի շրջանի վարչական կենտրոնը: Բնակավայրը հիմնադրվել է 1844 թ-ին՝ Ռուսական Կայսրության կառավարության կարգադրությամբ՝ հիմնականում Սարատովի մարզից այստեղ տեղափոխված ռուսների ու աքսորված ռուս մոլոկանների կողմից և Կովկասի փոխարքայի անունով կոչվել է Վորոնցովկա: 1935 թ.-ին վերանվանվել է Կալինինո՝ հեղափոխական գործիչ Կալինինի անունով: 1961 թ.-ից դարձել է քաղաքատիպ ավան, իսկ 1983 թվականից՝ դասվել Հայաստանի քաղաքների շարքին: Տաշիր է վերանվանվել 1991 թվականին:
Տաշիրի միջով հոսում է Դեբետի վտակ Տաշիր գետը:Քաղաքով է անցնում է Մարգարա-Վանաձոր-Տաշիր-Վրաստան միջպետական մայրուղին: Բարենպաստ բնակլիմայական պայմանների ու ալպիական մարգագետինների առկայությունը նպաստում են անասնապահության և կաթի վերամշակման արտադրության զարգացմանը: Տաշիրում օդի հունվարյան միջին ջերմաստիճանը -4.9°С, հուլիսինը`18-20°С աստիճան: Մթնոլորտային տեղումների քանակը՝ տարեկան 600-700 մմ: Բնական լանդշաֆտները սևահողային տափաստաններն են և ալպյան մարգագետինները: Շրջակայքում կան ճահճուտներ:
Քաղաքում կա հանրակրթական 3 դպրոց, մշակույթի տուն, գրադարան, 4 նախադպրոցական ուսումնական հաստատություն, մարզադաշտեր, մարզադպրոց, արվեստի դպրոց, արտադպրոցական ուսուցման կենտրոն, համաբուժարան, հիվանդանոց, փոստային բաժանմունք:
Ունի շուրջ 10 կաթի վերամշակման արտադրամաս, հացաբուլկեղենի արտադրամասեր, քարհանք: Գործում է <<Տաշիր>> կարի ֆաբրիկան:
Աղբահանությունը կենտրոնացված է, ապահովված է շուրջօրյա ջրով: Գործում են հասարակական տրանսպորտի երթուղիներ՝ դեպի Երևան, Գյումրի, Վանաձոր և տարածաշրջանի բնակավայրեր:
Քաղաքի զարգացման ուղղությամբ հիմնական շեշտը դրվում է բարեկարգման, կանաչապատ տարածքների մշակման և ընդլայնման, համայնքի ենթակա կառույցների հիմնանորոգման վրա:
«Տաշիր» հիմնադրամի ֆինանսավորմամբ քաղաքում կառուցվել է ժամանակի բոլոր պահանջներին համապատասխանող մանկապարտեզ, հիմնանորոգվել են քաղաքային հրապարակը, Ջահուկյան փողոցի քայլուղին և քաղաքային զբոսայգին, հիմնանորոգվում է մշակույթի տունը :
Վերականգնվում է նախկին գործադիր կոմիտեի եռահարկ շենքը:
Հողերը՝ 7609,47 հա, որից՝
- գյուղատնտեսական նշանակության հողեր ` 5760,83 հա, որից` վարելահող` 2604.50 հա, խոտհարք` 1626.67 հա, արոտ` 1403.94 հա, այլ հողատեսք` 125.72 հա,
- բնակավայրերի հողեր` 479.29 հա,
- արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 125.27 հա,
- էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր` 34,56 հա,
- հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 35.73 հա,
-հատուկ նշանակության հողեր՝ 208,39 հա,
-անտառային հողեր՝ 888,06 հա,
- ջրային հողեր` 77.34 հա:
Բլագոդարնոյե
Բնակչություն` 260,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 62 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 10 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1600 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը` 65:
Գյուղը գտնվում է Սևաբերդ գետակի ձախ ափին, Տաշիր քաղաքից 10 կմ հարավ-արևմուտք: Հիմնադրվել է 1907-1908 թվականներին Կիրիլ անունով ռուս մոլոկանի կողմից և կոչվել է Կիրիլովկա: Հետագայում գյուղն անվանել են Բլագոդարնոյե: Սկզբնական շրջանում եղել է ռուսաբնակ: Ներկայումս գյուղի բնակիչները հայեր են: Կլիման բարեխառն է, ձմեռը՝ երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը՝ զով:
Գյուղի մասնագիտացման հիմնական ուղղությունը անասնապահությունն է: Զբաղվում են նաև մեղվաբուծությամբ:
Ունի հիմնական դպրոց, բուժկետ:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են գազաֆիկացումը, խմելու ջրագծերի ներքին ցանցի վերանորոգումը, գյուղատնտեսական մթերքների իրացումը, գյուղ մտնող և գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:
Հողերը՝ 1176,98 հա, որից՝
- գյուղատնտեսական նշանակության հողեր` 1027,02 հա, որից` վարելահող` 147,73 հա, խոտհարք` 491,32 հա, արոտ՝ 349,72 հա, այլ հողատեսք` 38,27 հա,
- բնակավայրերի հողեր` 29,66 հա, - արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 10,41 հա,
- էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր` 5,24 հա,
- հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 3,06 հա,
-հատուկ նշանակության հողեր՝ 2,21 հա,
-անտառային հողեր՝ 82,88 հա,
- ջրային հողեր` 16,50 հա:
Գետավան
Բնակչություն` 82,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 42 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 10 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1470 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը` 20:
Գետավանը գտնվում է Սարատովկայից 2 կմ հարավ-արևելք: Նախկին անունը Ղզղալա է (Աղջկա բերդ): Գյուղից 3 կմ հարավ-արևելք կան 10 - 11-րդ դ.դ.ամրոց և Ք. ա. 2–րդ-ից 1 – ին հազարամյակների բնակատեղի:
Կլիման բարեխառն է, ձմեռը՝ երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը՝ զով:
Գյուղի մասնագիտացման հիմնական ուղղությունը անասնապահությունն է: Զբաղվում են նաև մեղվաբուծությամբ և բանջարաբուծությամբ:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են ակումբի, խմելու ջրագծերի ներքին ցանցի, գյուղ մտնող և գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:

Դաշտադեմ
Բնակչությունը` 220,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 62 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 10 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1650 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը` 46:
Գյուղը գտնվում է Տաշիր քաղաքից 10 կմ հարավ-արևմուտք: Նախկինում ունեցել է Իլմազլու անվանումը, Դաշտադեմ է վերանվանվել 1991 թ.-ին: Բնակիչները եկել են Բաքվից, Շամախիից, Կիրովաբադից և Շահումյանից գաղթած, ինչպես նաև Վրաստանի Ախալքալաքի և Բոգդանովկայի շրջաններից և հարևան համայնքներից:
Կլիման բարեխառն է, ձմեռը` երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը` զով:
Գյուղի մասնագիտացման հիմնական ուղղությունը անասնապահությունն է: Զբաղվում են նաև մեղվաբուծությամ:
Ունի հիմնական դպրոց, բուժկետ:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են գազաֆիկացումը, խմելու ջրագծերի ներքին ցանցի վերանորոգումը, գյուղատնտեսական մթերքների իրացումը, գյուղ մտնող և գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:
Հողերը՝ 1799,71 հա, որից՝
- գյուղատնտեսական նշանակության հողեր` 1539,77 հա, որից`
- վարելահող` 269,92 հա, խոտհարք` 888,51հա, արոտ` 344,94 հա, այլ հողատեսք` 36,40 հա
- բնակավայրերի հողեր` 129,96 հա,
- արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 19,51 հա,
- էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր` 1,38 հա,
- հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 0,46 հա,
-անտառային հողեր՝ 106,16 դրամ,
- ջրային հողեր` 2,47 հա:
Լեռնահովիտ
Բնակչությունը` 1581,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 62 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 10 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1650 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը` 402: Լեռնահովիտը (նախկինոմ՝ Ղարաքիլիսա) գտնվում է Տաշիր քաղաքից է 10 կմ հյուսիս-արևելք:
Հիմնադրվել է 1822-23 թվականներին՝ ավերակ գյուղատեղիում: Բնակիչները գաղթել են Մուշից և Ղարսից՝ ընդամենը՝ 7 գերդաստան՝ պարսիկների և թուրքերի կողմից հալածված: Գյուղն անվանել են Ղարաքիլիսա՝ սև քարերով շարված ավերակ եկեղեցու պատճառով: 1978 թվականից վերանվանվել է Լեռնահովիտ: Բնակավայրում և շրջակայքում պահպանվել են <<Զարգարաքենդ>> գյուղատեղին, եկեղեցի(12-13 դ.դ.), գերեզմանոցներ(12-19 դ.դ.): Գյուղի մոտակա ուխտատեղի Կարճադոշ սարի գագաթին՝ Կարապետյան բարերար ընտանիքի կողմից կառուցվել է Սուրբ Սարգիս եկեղեցին և հիմնանորոգվել գյուղի եկեղեցին՝ կրելով Սուրբ Ստեփանոս Նախավկա անունը:
Գյուղի կլիման բարեխառն է, ձմեռը՝ երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը` զով:
Բնակիչները հիմնականում զբաղվում են անասնապահությամբ, ցորենի, գարու, կարտոֆիլի, կաղամբի և այլ բանջարա-բոստանային կուլտուրաների արտադրությամբ:
Համայնքն ունի դպրոց, բուժկետ, փոստի բաժանմունք:
Համայնքի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են խմելու ջրագծերի ներքին ցանցի վերանորոգման ավարտումը, գյուղատնտեսական մթերքների իրացումը, գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:
Հողերը՝ 2068,08 հա, որից՝
- գյուղատնտեսական նշանակության հողեր` 1716,64 հա, որից`վարելահող` 707,85 հա, խոտհարք` 176,37 հա, արոտ` 783,9 հա, այլ հողատեսք` 48,52 հա,
- բնակավայրերի հողեր` 103,28 հա,
- արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 11,24 հա,
- էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր` 3,07 հա,
- հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 1,92 հա,
-անտառային հողեր՝221,39 հա,
- ջրային հողեր` 10,54 հա:
Կաթնառատ
Բնակչությունը` 1009,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 68կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 16 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1540 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը` 319: Կաթնառատ գյուղը (Լոռպլեմսովխոզ, Լոռվա տոհմաբուծարան), գտնվում է Լոռու մարզի վարչական տարածքի հյուսիս- արևմտյան կողմում՝ Կեչուտի լեռնաշղթայի լայնարձակ սարահարթում՝ Տաշիր քաղաքից 16 կմ հարավ-արևմուտք: Այստեղով է հոսում Ձորագետի գլխավոր վտակ Կամենկան: Հարմար ռելիեֆի, առատ տեղումների և կլիմայական բարեհաջող պայմանների շնորհիվ այստեղ առատ բուսականություն է աճում:
Անասնապահության զարգացման համար չափազանց նպաստավոր պայմաններից օգտվելու նպատակով՝ 1897 թվականին այստեղ իր տնտեսությունն է հիմնել շվեյցարացի կոմս Գոտլիբը, որն իր երկրից տեղափոխվելով ՝ զբաղվել է անասնապահությամբ: 1923 թվականին գյուղը վերակազմավորվել և դարձել է ԽՍՀՄ առաջին խորհրդային տնտեսություններից մեկը և շվեյցարացի ֆերմերի ստեղծած բազայի վրա հիմնվել է պետական անասնապահական տնտեսություն՝ <<Պետֆերմա>>, իսկ 1930-ից՝ խորհրդային տնտեսություն՝ Մոսկվայի ենթակայության: 1953-ից հանդիսացել է <<Լոռվա տոհմաբուծական>> տնտեսություն՝ լինելով հանրապետությունում <<կովկասյան գորշ>> ցեղի խոշոր եղջերավոր անասունների միակ տոհմային անասնաբուծական սովետական տնտեսությունը: 1984 թվականից տնտեսությունը վերանվանվել է Կաթնառատ:
Գյուղում կա կաթի փոշու գործարան և պանրի արտադրության արտադրամաս: Կաթնառատի կլիման բարեխառն է, ձմեռը՝ երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը` զով:
Գյուղն ունի դպրոց, մշակույթի տուն,բուժկետ, փոստի բաժանմունք:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են դպրոցի կառուցումը, խմելու ջրագծերի ներքին ցանցի և մանկապարտեզի շենքի վերանորոգումը, գյուղատնտեսական մթերքների իրացումը, գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:
Հողերը՝ 4251,83 հա, որից՝
- գյուղատնտեսական նշանակության հողեր` 3759,67 հա, որից` վարելահող` 491,69 հա, խոտհարք` 775,19 հա, արոտ`1994,31 հա, այլ հողատեսք` 498,48 հա
- բնակավայրերի հողեր` 109,64 հա,
- արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 14,30 հա,
- էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր` 9,91 հա,
- հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 7,97 հա,
-անտառային հողեր՝ 311,07 հա,
- ջրային հողեր` 39,27 հա:
Կրուգլայա Շիշկա
Բնակչությունը` 69,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 59 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 6 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1600 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը՝ 21:
Կրուգլայա Շիշկա գյուղը գտնվում է Մեդովկա գյուղից 3 կմ հյուսիս, Տաշիր գետի ձախ կողմում, Բոլորկոն լեռան ստորոտում:
Հիմնադրվել է 1830 թվականին՝ ցարական Ռուսաստանի կողմից արտաքսված ռուս մոլոկանների կողմից: Կրուգլայա Շիշկա գյուղի մոտ կա կապարի հանք:
Գյուղատնտեսական գործունեության հիմնական ուղղություններն են` անասնապահությունը և դաշտավարությունը:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են գազաֆիկացումը, խմելու ջրագծերի ներքին ցանցի վերանորոգումը, գյուղատնտեսական մթերքների իրացումը, գյուղ մտնող և գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:

Մեդովկա
Բնակչությունը` 447,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 58 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 6 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1550 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը`187:
Մեդովկան գտնվում է Տաշիր քաղաքից 6 կմ հարավ-արևելք:
Մեդովկան հիմնադրվել է 1828թվականին՝ Ռուսաստանի կայսրուհի Եկատերինա երկրորդի կողմից արտաքսված ռուս մոլոկանների կողմից և մինչև անցած դարի 80-ականները բնակեցված է եղել հիմնականում ռուսներով: Ներկայիս՝ այստեղ բնակվում են Ադրբեջանից բռնագաղթված և Հայաստանի տարբեր բնակավայրերից տեղափոխված մեր հայրենակիցները:
Կլիման բարեխառն է, ձմեռը երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը` զով:
Բնակիչները հիմնականում զբաղվում են անասնապահությամբ, ցորենի, գարու, կարտոֆիլի, կաղամբի և այլ բանջարա-բոստանային կուլտուրաների արտադրությամբ:
Գյուղն ունի դպրոց, բուժկետ, փոստի բաժանմունք:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են գյուղատնտեսական մթերքների իրացումը, գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:
Հողերը՝ 1462,31 հա, որից՝
- գյուղատնտեսական նշանակության հողեր` 1212,99 հա, որից`
- վարելահող` 766,48 հա, խոտհարք` 125,93 հա, արոտ` 258,2 հա, այլ հողատեսք` 57,28 հա
- բնակավայրերի հողեր` 64,81 հա,
- արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 28,41 հա,
- էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր` 5,3 հա,
- հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 9,85 հա,
-անտառային հողեր՝ 136,52 հա,
- ջրային հողեր` 4,43 հա:

Մեղվահովիտ
Բնակչությունը` 113,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 63 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 11 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1670 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը` 38:
Մեղվահովիտը (նախկինում ` Ղարաղալա) գտնվում է Տաշիր քաղաքից 11 կմ հարավ-արևմուտք:
Հիմնադրվել է 1896 թվականին: Ադրբեջանցիների կողմից գյուղը լքելուց հետո, 1989 թ-ին վերաբնակեցվել է Բաքվից և Գետաշենից բռնագաղթված մեր հայրենակիցների, շրջակա գյուղերի, Ջավախքի վերաբնակիչների, ինչպես նաև՝ աղետի գոտուց՝ Սպիտակից և Գյումրուց տեղափոխված բնակիչների կողմից:
Գյուղում և շրջակայքում պահպանվել են միջնադարյան ամրոցի, գյուղատեղիների, մատուռի, դամբարանների (մ.թ.ա. 2-րդ – 1 - ին հազարամյակներ), քարայրի, կամրջի, ջրաղացների, գերեզմանոցների հետքեր: Հյուսիսում «Հովդարա» սարն է, որը հայտնի է իր խմելու ընտիր ջրի պաշարներով:
Բնակավայրերի ալպիական արոտավայրերից ստացված կաթը հրաշալի հումք է հոլանդական, շվեյցարական և <<Լոռի>> տեսակի պանիրների համար:
Կլիման բարեխառն է, ձմեռը՝ երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը` զով: Հաճախակի են քամիները, կարկտախառն անձրևները:
Բնակիչները հիմնականում զբաղվում են անասնապահությամբ:
Գյուղն ունի մշակույթի տուն:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են գազաֆիկացումը, գյուղատնտեսական մթերքների իրացումը, գյուղ մտնող և գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:
Հողերը՝ 1428,16 հա, որից՝
- գյուղատնտեսական նշանակության հողեր` 1227,00 հա, որից` խոտհարք` 478,0 արոտ` 674,07 հա, այլ հողատեսք` 74,49 հա,
- բնակավայրերի հողեր` 78.36 հա,
- արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 10.12 հա,
- էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր` 0,0 հա,
- հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 2,78 հա,
-անտառային հողեր՝ 98,68 հա,
- ջրային հողեր` 11.22 հա:
Նովոսելցովո
Բնակչությունը` 164,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 52 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 6 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1475 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը` 52:
Գյուղը գտնվում է Ձորագետի ձախափնյակում՝ Տաշիր քաղաքից 6 կմ հարավ: Հիմնադրվել է 1913 թվականին՝ Վորոնցովկայից այստեղ տեղափոխված՝ Նովոսելցով ազգանունով մեծահարուստ ռուս մոլոկանի կողմից: Հետագայում գյուղը անվանել են Նովոսելցովո:
Արոտավայրերի և խոտհարքների առկայությունը նպաստավոր է անասնապահության զարգացման համար: Անտառածածկ տարածքներ չկան:
Կլիման բարեխառն է, ձմեռը՝ երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը` զով:
Բնակիչները հիմնականում զբաղվում են անասնապահությամբ:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են գազաֆիկացումը, խմելու ջրագծերի ներքին ցանցի վերանորոգումը, գյուղատնտեսական մթերքների իրացումը, գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:
Հողերը՝ 893.94 հա, որից՝
- գյուղատնտեսական նշանակության հողեր` 800,55 հա, որից` վարելահող` 123.97 հա, խոտհարք` 267.42 հա, արոտ` 266,05 հա, այլ հողատեսք` 143,11 հա,
- բնակավայրերի հողեր` 30.72 հա,
- արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 1.94 հա,
- էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր` 16,88 հա,
- հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 0.56 հա,
-անտառային հողեր՝ 13,06 հա,
- ջրային հողեր` 30.23 հա:
Նորամուտ
Բնակչությունը` 27,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 66 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 14 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 1710 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը՝ 17:
Նորամուտը գտնվում է Լոռի գետի ափին: Նախկին անվանումը՝ Ղարաղալա: Գտնվում է Տաշիր քաղաքից 14 կմ դեպի հարավ-արևմուտք:
Կլիման բարեխառն է, ձմեռը՝ երկարատև ու ցրտաշունչ, ամառը` զով: Հաճախակի են քամիները, կարկտախառն անձրևները:
Բնակիչները հիմնականում զբաղվում են անասնապահությամբ:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են գյուղ մտնող և գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:
Սարատովկա
Բնակչությունը` 404,
Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 45 կմ,
Հեռավորությունը Տաշիր քաղաքից՝ 6 կմ,
Բարձրությունը ծովի մակերևույթից 1480 մ,
Տնային տնտեսությունների թիվը` 135:
Սարատովկան գտնվում է Տաշիր քաղաքից 6կմ հարավ-արևելք: Հիմնադրվել է 1910 թվականին՝ Եկատերինա երկրորդի կողմից աքսորված ռուս մոլոկանների կողմից: Բոգդանով ազգանունով մեկը բնակություն է հաստատել տարածքում, զբաղվել անասնապահությամբ և այդ մասը անվանել են Բոգդանով խուտոր: Հետզհետե մարդիկ մոտակա գյուղերից եկել և բնակություն են հաստատել այդտեղ, որից հետո՝ գյուղը կոչվել է Սարատովկա: Գյուղի միջով անցնում է Տաշիր գետը: Գյուղի միջով անցնում է Երևան-Թբիլիսի մայրուղին:
Կլիման բարեխառն լեռնային է, տևական, ցուրտ ձմեռներով:
Արոտավայրերի և խոտհարքների առկայությունը նպաստավոր է անասնապահության զարգացման համար: Գյուղի մասնագիտացման հիմնական ուղղությունը անասնապահությունն է:
Գյուղի հիմնախնդիրների մեջ կարևորվում են խմելու ջրագծերի ներքին ցանցի վերանորոգումը, գյուղատնտեսական մթերքների իրացումը, գյուղ մտնող և գյուղամիջյան ճանապարհների վերանորոգումը:
Հողերը 2223.39 հա, որից՝
- գյուղատնտեսական նշանակության հողեր` 1852,43 հա, որից` վարելահող` 397.8 հա, խոտհարք` 601.52 հա, արոտ` 682,48 հա, այլ հողատեսք` 170,63 հա,
- բնակավայրերի հողեր` 65.05 հա,
- արդյունաբերության, ընդերքօգտագործման և այլ արտադրական նշանակության հողեր` 26,91 հա,
- էներգետիկայի, տրանսպորտի, կապի և կոմունալ ենթակառուցվածքների օբյեկտների հողեր` 70,25 հա,
- հատուկ պահպանվող տարածքների հողեր` 1.71 հա,
-անտառային հողեր՝ 81,38 հա,
- ջրային հողեր` 125.66 հա:

← Վերադառնալ ցուցակին

Բաժանորդագրում նորություններին

Տեխնիկական դիտողություններն կարող եք ուղարկել կայքի վեբ-մաստերի էլեկտրոնային փոստին: Կայքը պատրաստված է Helix ընկերության կողմից:
Վերջին թարմացումը՝ 2018-06-20 17:43:56